Jak pisać prace magisterskie

Jak pisać prace magisterskie

Informacje dla autorów prac naukowych, magisterskich, dyplomowych

I. CYTATY I PRZYPISY

Autorzy prac korzystają często z przemyśleń i publikacji innych osób. Aby nie być posądzonym o plagiat, autor musi podać źródło, z którego czerpie informacje, a następnie dokładnie je opisać. Podanie źródeł jest konieczne, gdy przytacza się cytaty, dane liczbowe, wzory lub ilustracje zaczerpnięte z innych publikacji.

Zasady opisu tych dokumentów ustala norma PN-ISO 690:2002 Dokumentacja. Przypisy bibliograficzne. Zawartość, forma i struktura.

Norma ta jest przeznaczona do stosowania przy sporządzaniu przypisów w celu włączenia ich do bibliografii i przy formułowaniu powołań w tekście odpowiadających pozycjom w tej bibliografii. W przypadku wykorzystania w pracy naukowej dokumentu elektronicznego stosuje się dodatkowo normę PN-ISO 690-2:1999 Informacja i dokumentacja – Przypisy bibliograficzne – Arkusz 2: Dokumenty elektroniczne i ich części.

Odesłania do prac cytowanych lub powoływanych mogą być różnie wykonane:

Przy przytaczaniu czyjegoś zdania w sposób dosłowny, należy odnośny fragment tekstu oddzielić od reszty opracowania cudzysłowem. W przypadku gdy cytat jest skracany, nie przytaczany w całości, miejsce opuszczone zaznacza się wielokropkiem w nawiasie, np.:

Przykład:

Charakterystyki dynamicznie złożonego drgającego wzdłużnie lub skrętnie mechanicznego układu prętowego (…) przedstawiono w postaci funkcji niewymiernych zmiennej zespolonej. [27].

Numer znajdujący po zakończeniu cytowanej myśli, odpowiada pozycji ze spisu literatury.

Powołując się na czyjeś osiągnięcia można zrobić to w następujący sposób:

Przykład:

Jak napisał Kwiatkowski w [7] (…)

Cyfra [7] świadczy o tym, że w spisie literatury pod tym właśnie numerem zapisany jest odpowiedni tytuł Kwiatkowskiego.

Jeśli autor chce udzielić dodatkowych informacji dotyczących pisanego przez siebie tekstu, może to zrobić, stosując przypisy.

Zaznacza wówczas właściwe miejsce w tekście cyfrą lub gwiazdką, która jest powtórzona na dole strony, pod poziomą linią, oddzielającą przypisy od głównego tekstu.

W tekście pracy można też powołać się na innego autora, pisząc np.(por.101), gdzie „por”. znaczy „porównaj”, cyfra „101” – odpowiedni numer w spisie literatury.

Jeśli autor pracy odwołuje się kolejny raz do tej samej pozycji, może, zamiast przytaczać cały opis bibliograficzny publikacji, użyć następujących zwrotów:

ibidem= tamże, op. cit. = opus citatum, dz.cyt. = dzieło cytowane

Przykład:

[1]Cholewa, W.: Systemy doradcze. Gliwice 1984.

[2]Tamże, s.11

Odesłanie do literatury bez opuszczania tekstu głównego.

Podając (w nawiasie) nazwisko autora, rok wydania pracy i numer strony [jeżeli dwa dokumenty lub więcej, mają tego samego autora i rok, rozróżnia się je za pomocą małych liter (a, b, c itp.) podanych w nawiasach okrągłych po roku (np.: Pasteur 1848a)]

Przykład:

Tekst i powołania:

The notion of an invisible colleges has been explored in the sciences (Crane, 1972). Its absence among historians is noted by Stieg (1981, p.556). It may be, as Burchard (1965, p.219) points out …

Przypisy:

Burchard, JE.: How humanitists use a library. W:Intrex:report on a planning conference on information transfer experiments, Sep.3, 1965. Cambridge, Mass.:M.I.T. press, 1965

Crane, D.: Invisible colleges. Chicago:Univ. of Chicago Press, 1972.

Stieg, MF.: The information needs of historians. College and Research Libraries, Nov.1981, vol.42, no.6, p.549-560.

Dane w przypisie bibliograficznym należy przejmować w formie występującej w źródle. Nie jest konieczne przejmowanie takich szczegółów pisowni jak: wielkie litery, interpunkcja, itp. Należy stosować jednolity system interpunkcji we wszystkich przypisach zawartych w publikacji.

Bibliografia pracy magisterskiej, dyplomowej, naukowej jest dokumentacją wiedzy autora i zestawieniem źródeł, z których korzystał autor i z których może skorzystać także czytelnik.

Bibliografia może być podzielona na dwie lub więcej części.

Typowy podział rozróżnia „literaturę źródłową” – teksty, na których komentowaniu skupia się wywód pracy oraz „literaturę pomocniczą”, gdzie wymieniane są prace dotyczące tematu.

źródło: http://www.bg.pw.edu.pl/prac_nauk.html#doki

Prace magisterskie

Pisanie prac magisterskich i licencjackich